تاريخ : ۱۳٩٠/٩/٩ | ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : health-magazine

خارش شایع ترین علامت پوستی است که به درجات مختلفی در انواع بیماریهای پوستی و گاهی در بعضی بیماریهای داخلی مشاهده می‌شود. خارش عبارتست از یک حس ناخوشایند در پوست (و گاهی مخاط و قرنیه) است که بیمار را وادار به خاراندن می‌کند.

انواع واسطه‌های شیمیایی مثل هیستامین، سروتونین و ... در ایجاد خارش دخالت دارند. همچنین فاکتورهای روحی و روانی، تغییرات دما (گرما) و دیگر محرک‌های فیزیکی (خاراندن)، مکانیکی و شیمیایی نیز بر روی شدت خارش اثر دارند.

در مواردی که خارش سرتاسر بدن وجود دارد، بایستی با معاینه دقیق و شرح حال، وجود بیماریهایی مثل نارسایی کلیه، نارسایی کبدی، کم خونی، غلظت بالای خون، کم کاری و پرکاری تیروئید، بدخیمی‌هایی مثل لنفوم، مصرف بعضی داروها، ایدز، دیابت را بررسی و در صورت نیاز با آزمایشات تکمیلی آنها را رد کرد.

باید به خاطر داشت که لیست بیماریهای بالا کمتر از 10% خارش‌های سرتاسری بدن را تشکیل می‌دهند و بیش از 90% موارد باقیمانده را عواملی دیگر بخصوص خشکی بیش از حد پوست بخصوص در سنین پنجاه سال به بعد تشکیل می‌دهد بطوری که 50% افراد بالای 70 سال مقداری خارش بدن دارند. اما شناسایی به موقع عامل خارش و توجه به معاینات بالینی در درمان خارش‌ها نقش اساسی دارد.